۱۳۸۸ تیر ۲۹, دوشنبه

هواپیمایی محکومین محروم!

سلام مراتب دلجویی و اندوه و همدردی خودم رو به عرض خانواده های داغدار سانحه هوایی تازه و مردم ایران میرسونم. نمیدونم به خدا. خسته شدم انقدر ناراحتم. افسرده شدم از اینهمه غم که میبینم و میخورم. نمیدونم چه کنم. نمیدونم دیگه چی بگم! به این عکس که دوست عکاس عزیزم، علی اوغازیان گرفته نگاه کنید. جای بمب نیست. جای هواپیمای مسافربریه.گند بگیره همه چی رو. گند بگیره این زندگی رو.گند بگیره این مدیریت رو. یه بنده خدایی میگفت تو ماجرای فاجعه هواپیمای c130 خلبان به علت نقص فنی از پراز هواپیما سر باز زده و کمک خلبان جسور ما با ذکر این نکته حساس که به لطف خدا و الطاف ائمه بلند میشیم، مقصد هم میشینیم، بعدش به ریش تمام این ترسوها هم میخندیم،استارت و زده و یاعلی به امید تو. یه دوستی یه گزارش جالب از یه روزنامه صبح برام گفت: هواپیما بلند میشه میره خوزستان. آبادان فکر کنم. بعلت گرد و غبار از روی آبادان برمیگرده تهران. ملت رو پیاده میکنن. نیم ساعت بعد ملتی که کار دارن و باید میرفتن زنگ میزنن که ما موندیم تهرون آقاجون. ملت اونجا میگن بابا هوا به این باحالی! کجایید پس؟ هیچی مردم اعتراض میکنن که تکلیف ما رو روشن کنید نه. به دلیل مردم مداری شدید حاکم بر همه جامون، و به درخواست برخی مردم جسور و شریف غافل از وضع هواپیمایی، دوباره ملت رو سوار میکنن. دوباره میرن به سمت آبادان. اینبار هم دوباره از روی شهر برمیگرده تهران! که هوا خرابه و نمیشه نشست و...خلاصه. بگو اگه هوا خرابه، چرا ملت رو سر کار میذارید. اصلا به چه حقی اینجا مردم گرایی تون گل میکنه که با اعتراض برخی از همه جا بی خبر! دوباره این کارظاهراً خطرناک رو تکرار میکنید؟ مگه به حرف مسافر میشه استانداردهای لازم برای سفر رو بی خیال شد و کار مردم رو راه انداخت مثلا.جون مردم کیلویی چند استاد؟ میگید حالا از این ستون به اون ستون فرجه، شاید رسیدیم اونجا به حق پنج تن هوا خوب شده بود!! بابا ول کن حاج آقا. ولمون کنید تو رو خدا. سی ساله نعوذا بالله ائمه معصومین (ع) از دست ما شب و روز خوش ندارند. صد ساله همش به عرایض ما بدبختها دارند رسیدگی میکنند.تا کی با ترس و لرز باید مسافرمون به سلامت از یه سفر بیاد؟ تا کی به خاطر یه نمه باد، یه نموره سهل انگاری، یه ذره بی مدیریتی، یه کم عدم احساس مسئولیت دینی، ملی، شرافتی...چه میدونم کاری،نه یه دفعه، نه دو دفعه ... بابا،میگه مؤ من از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشه. یا این سوراخ خیلی کوچیکه که شما نمیبینید، یا استغفرالله مؤمن نیستید که امیدوارم باشید جنابان مدیران سازمان هواپیمایی کشور، و همه ی مسئولین دیگر در هر کجا. و منباب امر به معروف و نهی از منکر عرض میکنم که جان مردم امانتی ست از طرف حضرت دوست و تمام هم و غم و شرف تان، پروای او که گرامی ترین شما با تقوی ترین شماست، بخصوص در امانت داری حضرت. یا حق

۲ نظر:

صادق هدایت گفت...

salam
moteasseram kard in hadse. ta key?

مهدی صادقی گفت...

شهاب واقعا همه چیز و چه خوب توصیف کردی.
در مورد سقوط هواپیما باید بگم که کاش اونجا بودی و همه روح های اون آدمهای تو هواپیما رو می دیدی که چطور رو سر اونایی که اونجا بودن سنگینی می کرد....